Werk, studie en profielkeuze

Wat is het fijn dat ik kan zeggen dat mijn werk, mijn hobby is. Alles wat ik doe in mijn werk is als het ware een expressie van de liefdevolle man die ik ben. Dit gun ik niet alleen mezelf, maar iedereen. Wat is nou mooier dan een leven waarin iedereen doet wat bij hem of haar past. Je kunt je afvragen of ik een (te) roze bril op heb. In mijn ervaring in ieder geval niet. In mijn (werkende) leven heb ik duizenden mensen ontmoet en gesproken over werk, studiekeuze en / of profielkeuze. De gemeenschappelijke factor in een juiste keuze maken voor profiel, studie of werk (niet eenmalig) is het durven luisteren naar zichzelf. In iedereen huist een stilte, een bron van liefde die ons de weg wijst. In een wereld die teveel is gericht op anderen in plaats van op onszelf maken we meer dan eens keuzes vanwege de meningen of ideeën van anderen. Logisch dat we de weg kwijt raken en daarmee ook het plezier.

De enige manier om iemand te ondersteunen is door hem de veiligheid, de ruimte en het klankbord te geven om zichzelf te (her)ontdekken en wat het betekent om de keuze voor profiel, opleiding of werk te maken. Geef iemand de ruimte, hij / zij mag fouten maken, mag terugkomen eerder gemaakte keuzes, mag op zijn / haar manier er achter komen wat bij haar past en op welk tempo. Iedereen is hier anders is. En alles kent zijn / haar moment. Het leven bestaat uit ruimte, niet uit tijd. Tijd is wat wij mensen gecreëerd hebben. Daar is op zich niets mis mee als het gebruikt wordt om te duiden. Maar zodra het mensen op wat voor manier dan ook onder druk zet of manipuleert in welke zin dan ook, is het iets geworden dat eerder tegenwerkt dan ondersteunt. Laat staan bijdraagt.

Een ‘juiste’ keuze voor profiel, studie en / of werk is dus letterlijk van Levensbelang. Omdat dit onderwerp me zo aan het hart gaat, heb ik bovenstaande geschreven op mijn persoonlijke pagina. Er kan door politiek Den Haag, UWV, gemeenten, scholen en werkgevers niet genoeg geld vrijgemaakt worden om jong en oud hierbij te ondersteunen. Want wie het plezier kwijtraakt in het leven krijgt vroeg of laat gezondheidsproblemen. Logisch, toch? En hoe eerder in hun leven mensen (leren) stilstaan (mooi woord, want dit betekent contact maken met de stilte binnenin) bij het maken van dergelijke keuzes, hoe makkelijker het voor ze op latere leeftijd. Wat tijdens het schrijven van deze tekst al een aantal keren terugkomt is het volgende praktijkvoorbeeld: ongeveer 15 jaar geleden heb ik – samen met een collega – op een middelbare school in Groenlo scholieren mogen ondersteunen bij het kiezen van hun profiel. De begeleiding bestond uit een klassikale voorlichting, de begeleiding bij het maken van de interessetest Icares en een nagesprek van 20 minuten (!!!!!). Mijn idee was dat 20 minuten veel te kort zou zijn, maar niets was minder waar. Kinderen zijn nog zo in contact met hun gevoel dat bijna bij alle kinderen binnen 10-15 minuten klaar waren. Niet omdat ik nou zo geweldig ben, maar in de eerste plaats omdat hen de gelegenheid werd geboden om zelf te mogen aangeven wat ze graag wilden en waarom. Prachtig vond ik dit. Toen al zou ik ieder kind gunnen dat deze mogelijkheid er is. En dat dit niet het ‘toevallige’ gevolg was van het feit dat Henk Korten en Harry Paf elkaar kenden. Ongelofelijk dat ik zelfs de namen nog weet. Dit geeft wel aan hoeveel indruk dit op me gemaakt heeft.

Bovenstaand voorbeeld onderschrijft en onderstreept wat mij betreft het belang van aandacht voor keuzes voor profiel, studie en / of werk. Hiermee sluit ik dit gedeelte af en draag ik iedereen een warm hart toe en contact met de stilte binnenin bij het maken van keuzes op dit gebied.